27-11-11

misschien troostende woorden als iemand ons ontvalt

P1010101.JPG 

 

 

 

een mens sterft wel,maar gaat nooit echt dood.

 

 

toen mijn vrke voor zeven

 

jaar plots stierf schreef ik deze verzen:
voor mij ga jij nooit dood
want daarvoor was je liefde
voor iedereen te groot!
ik zie je in de bloesemtooi
wanneer de lente zingt
als in de zang der nachtegaal
jouw lievelingslied weerklinkt
ik hoor je in de zachte bries
als 't zomert hier aan zee
daar neem ik jouw herinneringen
als broze schelpen mee
ik proef je in de volle oogst
wanneer de herfst weer kleurt
ik voel je in de warme sfeer
wanneer de kerstboom geurt
ja, altijd blijf je om me heen
nog steeds met mij begaan
dat geeft me kracht en sterkte
om in jouw spoor te gaan

tijdens  haar afscheidsviering zongen we deze tekst van mij:

 

gij zijt nu geborgen
gij zijt nu geborgen na je aardse reis
in het land van vrede, ’t nieuwe paradijs.
spreek voor ons ten beste bij de goede heer,
ooit zien wij elkaar daar samen eeuwig weer.
dood maar niet vergeten dragen wij je beeld
alle dagen verder bij vreugd’en bij leed,
hopen op een weerzien op de laatstee dag,
in het land van vrede dat hier niemand zag.
leef nu veilig verder aan de overkant,
samen met die gingen naar ’t beloofde land.
spreek voor ons ten beste in het paradijs,
dat god ons blijft steunen op ons levensreis.

veel sterkte,

joz. le bruyn

17:40 Gepost door joz.le bruyn :zonnehart@skynet.be/ in eigen gevoelens, eigen vragen, eigen wensen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sterven, doodgaan, woorden van troost, geborgen zijn |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.